De geschiedenis van de blusboot Jan van der Heyde 2

Blusboot Jan van der Heyde 2 werd in 1929 gebouwd door de Duitse scheepswerf “August Pahl” te Hamburg Finkenwärder voor een bedrag van 65.500 gulden. De boot was de opvolger van de drijvende stoomspuit Jan van der Heyde. Per 1 Januari 1930 werd de boot in dienst gesteld als blusboot van Brandweer Amsterdam.
De boot werd uitgerust met twee Maybach zescilinder, viertaktmotoren. De beide motoren bedienden zowel de aandrijving als de beide Amag Hilpert centrifugaal bluspompen.
In 1965 werden de Maybach benzinemotoren vervangen door DAF 575 zescilinder diesel aangedreven scheepsmotoren van 125 pk. De bluspompen werden gehandhaafd. Beide bluspompen leveren gezamenlijk ca. 10.000 liter per minuut.

De blusboot heeft een lengte van 17 meter, een breedte van 3,75 meter en een diepgang van 1,25 meter.
De hoogte, bij neergeklapt waterkanon en roer is 1,40 meter. Op deze manier kon de boot ook onder de laagste bruggen door in Amsterdam.

Met een gewicht van 40 ton is de boot tevens uitgerust om als ijsbreker te dienen. Hierdoor kon de boot het gehele jaar in actie komen als dat nodig was.

De boot is in de 53 jaar dat het in dienst was 331 maal daadwerkelijk ingezet.

In 1983 werd de boot vervangen door de Jan van der Heyde 3 en voor het symbolische bedrag van 1 gulden verkocht aan de Stichting Nationaal Brandweermuseum te Hellevoetsluis. Men wilde de boot in een betonnen bak aan de wal leggen, dit is gelukkig niet doorgegaan.

Juni 1989 is de boot op initiatief van de stichting Openlucht binnenvaart naar de oude haven van Rotterdam gehaald. Hier heeft de boot een algemene opknapbeurt ondergaan. Motoren, keerkoppelingen en bluspompen werden gereviseerd. Het elektrische systeem werd vervangen, de roefbetimmering werd in de oude staat hersteld en het oude dek werd vervangen door een teakhouten dek van bijna 5 centimeter dik.

Op 24 April 1990 werd de boot door het Brandweermuseum in bruikleen overgedragen aan de stichting “Jan van der Heyde”. Deze stichting werd speciaal in het leven geroepen om de boot weer helemaal te restaureren en daarna in de vaart te houden als nationaal Brandweermonument.

Mede door de door deze stichting bijeengebrachte middelen is het mogelijk geweest om de boot weer in de oude glorie te herstellen.

Vlak voor de presentatie van de gerestaureerde boot gebeurde er een noodlottig ongeval, waardoor de boot kwam te zinken. De volgende ochtend werd de boot reeds gelicht, maar de schade was enorm en veel van het reeds uitgevoerde werk moest opnieuw worden gedaan.

Op Vrijdag 28 Juni 1991 werd de boot feestelijk opnieuw in gebruik genomen in de oude haven van Rotterdam door de bij die gelegenheid benoemde ere spuitgast mr. Pieter blusse van Oud Alblas.

In 2014 is de boot verplaatst naar het nieuw geopende veiligheidsmuseum PIT te Almere. De boot is dan in bezit gekomen van het Nederland Veiligheids Instituut (NVI). De boot wordt daar onderhouden door een groep van 10 vrijwilligers, waarvan 1 nog actief in dienst is geweest op de Jan.

In November 2021 sluit het museum zijn deuren en krijgt de boot een vrije rol. Het blijft in eigendom van het NVI, maar de groep vrijwilligers krijgt de boot in bruikleen.

In 2022 wordt een nieuwe stichting in het leven geroepen en wordt er een website geopend.